Hunnebedpad Etappe 3 Annen – Tynaarloo ( 16,8 km )

Nadat we eerder deze week zijn terug gekeerd uit Engeland, vonden we het al weer hoog tijd worden om ook hier in Nederland weer de draad op te pakken.
Zo stond er een stuk van het Hunnebedpad op de planning voor vandaag. 
Een stuk van ongeveer 16,5 km
Voor de liefhebber is hier de gehele gelopen route digitaal te vinden
De start was in Annen bij Hunnebed D9 , waarna het leek of we richting de brink liepen waar op dat moment een grote 2de hands markt gaande was, maar er twee keer een bocht naar links werd gemaakt, zodat we feitelijk weer de andere kant op liepen.
De D9 ligt er rustig en gemoedelijk bij onder een klein waterig zonnetje.
Wij lopen inmiddels richting zuidlaren via een lange weg , genaamd annerweg.
Waar we onderstaande tuin spotten. En heel even de gedachten weer richting Engeland dwaalden.
Daar zijn ook van deze prachtig aangelegde tuinen

Na een klein 3 kwartier had de motor het ontbijt reeds verbrand en moest er “getankt” worden.
Dat hebben we maar gedaan in een soort speeltuintje met onderstaand artistiek uitzicht.

Daarna hebben we vandaag veel over de weg gelopen en door bebouwde kom.
Niet echt een etappe waar leuke plaatjes kunnen worden geschoten van het landschap.
Maar meestal is er wel iets anders onderweg wat we tegen komen wat weer als een bron van inspiratie en idee dient om gespreksstof te hebben.

Zo komen we vandaag deze koelkast tegen gevuld met overheerlijke boeren yoghurt , melk en karnemelk. Als het ware vers van de koe.

En ik kan zeggen uit eigen ervaring het was / is heerlijk.
De beide flessen met karnemelk ( met en zonder siroop ) waren dan ook in een oogwenk leeg.
En met een wel bekende Aaahhhhhh lekkerrrrr gaan de flessen van de mond, om daarna vlug een tweede charge tot zich te nemen.

Hoe eenvoudig , maar ook zo lekker.
Al snel kwamen we dan ook tot de conclusie dat dit meer moet gebeuren.
Weer lokaal gaan produceren, van allerlei producten.
Dit levert weer de lokale producten op die kwalitatief beter zijn van smaak  en wat uiteindelijk weer werkgelegenheid op levert en beter is voor ons milieu.
Ik denk zelfs dat mensen zich weer socialer gaan gedragen omdat er weer een stuk waardering komt voor de producten die in de nabije omgeving worden verbouwt , gemaakt en /of worden verwerkt.
Terwijl deze discussie gaande was liepen we ( bijna ) hunnebed D3 en D4 voorbij. 

Deze 2 hunnebedden zijn een beetje verstopt. En liggen pal naast een woning.
Maar gelukkig is er altijd wel eentje wakker en oplettend, die de rest van de groep er dan op attendeert dat we ze bijna  voorbij lopen.

Best raar eigenlijk. Naast je keukenraam 2 hunnebedden te hebben liggen.
Wel begrijpen we nu ineens dat hier het liedje “steengrillen op het hunnebed” hier vandaan komt.
Deze mensen doen dat gewoon door hun keukenraam.
Het zijn niet de uitzichten , zoals we die hebben mogen beleven in Engeland , maar zeker niet minder mooi.

En met zo’n stralende blauwe lucht, is je hele dag toch weer helemaal top.
Wij gaan inmiddels richting de G1. Het enigste Groningse Hunnebed

Eenmaal daar aangekomen moeten wij ( als echte Groningers) wel op de foto met de mooiste hunnebed die er is.

Deze foto is tevens de nieuwe cover foto geworden van deze Blog. Want langzamerhand struun  we meer met ons vieren , dan met ons tweeën.

De thuis gemaakte boterhammen en koffie laten we ons dan ook heerlijk smaken, met het uitzicht over Drenthe vanuit Groningen.

Eenmaal de broodtrommel leeg , lopen we verder weer terug richting zuidlaren via het gebied vijtig Bunder.
We komen aan de praat met de twee mensen die daar op het bankje zitten, een boterham te nuttigen. En wat blijkt deze twee mensen waren verwoede wandelaars, echter door enige lichamelijke klachten jammerlijk niet meer mogelijk.
Ze hebben namelijk meerdere LAW gelopen en waren bezig met de GR5.
Tot aan het meer van Geneve zijn ze komen.

Met stevige pas richting zuidlaren over bekend terrein. Immers het Pieterpad en het Drenthe pad komen hier ook langs.

Eenmaal uit de vijftig bunder gaat het onder de N34 door richting Tynaaloo waar we de eerste auto hebben geparkeerd bij Hunnebed D6

Vandaag veel over de weg gelopen en langs drukke wegen en bebouwde kom.
Niet echt de habitat van een wandelaar  zullen we maar zeggen.

de D6 ons eindpunt voor vandaag.
Tot de volgende hunnebed tocht

 Klik op de titel om naar het origineel te gaan.

 Klik op de titel om naar het origineel te gaan.

Midhurst, Woolbeding and Easebourne

Ondanks een zeer beperkt Wifi signaal, toch een kleine update van wat we hebben gelopen.
Een Rondwandeling van een kleine 12 kilometer rondom Midhurst.
Een dorpje gelegen in het National park en waar ogenschijnlijk de tijd heeft stil gestaan.
Alhoewel. Het blijft een struggel om de juiste tickets uit de daarvoor beschikbare apparaten te krijgen. En niet omdat deze nu ouderwets veel achter lopen.
Hier beginnen we de rondwandeling. Door de winkelstraat van Midhurst.
Typisch engelse winkeltjes , met een even zo typisch aanbod van engelse producten.
En over het algemeen niet duur. Vlees bijvoorbeeld  kost hier de helft dan wat het in Nederland kost.
Een positief gevolg van de Brexit?

Aaiiii….. there is been a Murder in Midhurst.
Barneby zal aan de bak moeten.

Mooi he.  En hoe simpel kan mooi zijn.
Een Boom, deels levend en deels dood.
Maar daarom niet minder mooi. Integendeel ik denk zelfs nu nog mooier.
Getekend door de tijd, laat dit een prachtige herinnering achter in het landschap , en in mijn geheugen. 

Zomaar weer een prachtig plekje ergens op de route.

Dit vraagt om een foto momentje

Iets verder laten we ons de meegebrachte boterhammen heerlijk smaken.
Geeft ook wel iets aparts moet ik zeggen om zo je broodje te kunnen eten in dit landschap bij dit heerlijk weertje.

Na wat kruip – en sluip door kom je zomaar bij iemand terecht achter het huis. Waar zich vaak een prachtige tuin bevindt.

Niet overal waren de paden goed toegankelijk vandaag. Maar de bloemen pracht waar je dan soms door heen komt maakt veel goed.

Terug in Midhurst.
Ik zeg maar even niets. de foto zegt veel meer namelijk

De laatste hindernis in deze wandeling.
Een kudde jonge nieuwsgierige koeien.

Blijft mooi om te zien hoe deze beesten in alle rust ons voorbij laten gaan.

 Klik op de titel om naar het origineel te gaan.

 Klik op de titel om naar het origineel te gaan.

A Walk near Midhurst and Duncton Mill.

Zoals de titel al waarschijnlijk doet vermoeden. We zijn in Engeland en wel in west Sussex.
Hier vieren we onze wel verdiende vakantie. We staan hier dan ook op een camping midden in het natuurgebied South Downs national park.
Via de App op mijn telefoon hebben we een willekeurige route gekozen om te gaan lopen.
Niet al te ver vanaf de camping. Dus lekker relaxed s’morgens de rugzakken klaar gemaakt, je weet immers nooit wat je gaat tegen komen.
Dat we iets zijn tegen gekomen , kun je wel zeggen. Een prachtige natuur. de Foto’s spreken voor zich denk ik. 
 Voor de liefhebbers onder ons hier de gehele route in GPX
Eenmaal uit de auto zien we dit als een van de eerste vergezichten.
Dat beloofd wat te worden.
En dat alles bij een heerlijk weertje. “How lucky we are ? “
Over lucky gesproken. Hier is iemand ook met de neus in de boterpot gevallen als je zo woont.
Een prachtig landhuis , waar we even wilden kijken , maar waar we ook net zo snel op een engelse zeer correcte manier weer zijn weg gestuurd.
” i don’t want to be rude, but you are here on privat propperty”
M.a.w opzouten !!!!
Wat we dan ookmaar netjes hebben gedaan , immers we willen the lady off the house niet boos maken.

Maar al snel komen we er achter dat we hier in een zeer goed gesitueerd buurschap wandelen.
De audi’s , jaguars en bently’s komen ons dan ook met enige regelmaat voorbij.

Wees eerlijk…. zie je hier al een Fiat panda op de inrit staan?
Wij lopen verder en komen aan de achter zijde van het landhuis uit, waar zich de prive vijver van meneer bevindt.

Een plaatselijk kunst werk van takken en twijgen.
Al zijn alle tuinen hier kunst werken op zich 

Wim is degene die om de schijf van vijf denkt , en ons aan een stukje fruit helpt.
terwijl zij die glimlach niet meer van het gezicht krijgt.
Cis denkt dan ook dat we ons in een uitzending van Midsomer murders bevinden.
Toch iets te veel TV gekeken?

Of zijn we daarin toch beland? Langzamerhand begin ik ook te twijfelen.

Rolina schijnt iets op het spoor te zijn  zo lijkt het.

En belt dit dan ook gelijk door aan de plaatselijke politie.

Ondertussen kuieren we langs een klein op trekje. Want dat valt ons hier wel op. de Puplic footpath gaat over hele stukken prive terrein zo lijkt het.

Zo komen we dus ook door een heel stuk akkerland waar het koren oogst klaar is.

Ook de wilde bramen langs de weg zijn oogst klaar. En waar we dan ook heerlijk van genieten.

Een momentje van bezinning bij een van de kleine kerkjes, 
die we zijn tegen gekomen op deze route.
En dan zo’n uitzicht.

Of dit uitzicht !!!
Wij dalen inmiddels weer af richting Duncton en komen terecht op een zogenaamde Mill.
Althans dat was het vroeger. Nu is het een fisching club waar je forrel , zalm en andere eetbare vissen kunt vangen , welk wordt uitgezet in de diverse vijvers.

je kunt ze bijna pakken. Zo dichtbij en in kristal helder water.

Eenmaal aan het einde gekomen zijn we neergestreken in een plaatselijk horeca zaakje 
“the Criketers”

En genoten van een fruit cruimble , met custard.
Heeeeeerrrrrlijk !!!!!
Een prachtige losse struun in Engeland. Zeker het lopen waard mocht je eens in deze buurt zijn.

 Klik op de titel om naar het origineel te gaan.

 Klik op de titel om naar het origineel te gaan.