Winterwijk – Diepenbrock (D) ( 11 km )

 Wederom het autodak bevroren , toen we wakker werden vanmorgen.
Toch voelt het niet zo koud aan als gisteren.

Vandaag beloofd een mooie dag qua weersomstandigheden te worden , de route wordt denk ik iets minder mooi.

Maar die conclusie kun je pas trekken achteraf.

 We beginnen bij restaurant het berenschot , waar we gisteren zijn geëindigd.
Misschien zien we nogmaals een ijsvogel vliegen.

Maar ondanks een prachtig stuk langs een beek , wat ideaal is voor de ijsvogel , zien we hem helaas niet meer.

Maar ondanks die kleine teleurstelling maakt de omgeving het meer dan goed.

Bijna een betoverende omgeving, aldus Cis , die haar fantasie hierbij dan ook de vrije loop laat.

Mooi is het zeer zeker.
Maar we hebben het idee dat deze beek regelmatig buiten zijn oevers treedt gezien de erg natte oevers.

Hij , Robin , ging er speciaal even voor zitten.
Heerlijk kwetterend in de zon.

Na ruim een uur te hebben gelopen , zoeken we naar een plekje waar we even de inwendige mens kunnen versterken.

onze laatste rustplaats in de Achterhoek.
Hierna lopen het westelijk Munsterland binnen.

We kunnen dan ook niets anders concluderen , dat de achterhoek ons blij heeft verrast met prachtige plekjes


 

 Zo wil toch elke kip wonen….

Dit is nu met recht een scharrelkip.

En dan opeens in de middel of no-where  een gedenk teken van onze lieve vrouwe maria.

 
Hier lopen van het erf af van een bauerhof “Schulze – Wehnick
Door het plaatsje Barlo naar de plek waar onze fietsen staan gestald Diepenbrock.
Een prachtig sloß zoals ze dat hier noemen , waar we morgen omheen lopen.

Onze favoriete bezigheid.
Op fietse weer terug naar de auto.

Met een dikke poeste wind , wil t’lampje wel oet.

Morgen gaan we verder richting Bocholt , en dan is onze 3 daagse mini vakantie alweer ten einde.

 Klik op de titel om naar het origineel te gaan.

 Klik op de titel om naar het origineel te gaan.

Oeding (D) – Winterswijk ( 16 km )

 Het was al bijna weer een jaar geleden dat we ons kamp opsloegen in de achterhoek om een stuk ban het Noaberpad te lopen. Ook toen waren de nachten nog koud.

En ook nu ( 28-2-2016) is het koud….. berekoud.

Na een toch wel koude nacht in onze Caravan , maken we ons gereed om het Noaberpad te vervolgen.

Voor vandaag staat het stuk Oeding – Winterswijk op de planning. Een stuk van bijna 17 kilometer. De fietsen zijn geparkeerd bij het eindpunt waarna we door rijden naar Oeding, om daar de auto te parkeren.

 We hebben geluk wat betreft het weer. Koud maar zonnig.
Een kwestie van goed kleden en dan is het best te doen.

Al snel zijn we dan ook onderweg en zien aan ons het mooie landschap van de achterhoek aan ons voorbij trekken.

 Een voorrecht om hier te mogen wonen.
En niet alleen dit plekje… we komen zo tientallen plekjes tegen .

Het voorjaar dient zich aan.

Menig boom en / of struik zit vol knoppen en staan op punt om te gaan bloeien.
Nu maar hopen dat de nacht vorst niet te veel vernield van al dit moois.

Oohhh ja….. even vergeten

Dit is ook het Noaberpad , tot aan de enkels door de blubber.
Maar het geklop van een specht op een boom , die naar alle waarschijnlijkheid zijn nest aan het voorbereiden is doet dit snel vergeten.

Prachtig om te zien hoe de natuur in al zijn facetten druk is.

De eerste kilometers van Cis op nieuw schoeisel.

   “Moeke kin 1000 km wieder “

Ze is bijna niet bij te houden.

In een van de wandelaars / schuil hutten die in duitsland her en der langs wandel en fiets paden staan
( dit moeten ze ook in Nederland veel meer maken)

Wordt de flamingo route beschreven
een rondje van ruim 450 km

Mooi he………

Hier kan ik nu echt van genieten al ik op dit soort paadjes loop.
Vaak vraag ik me dan ook af , wie of wat hier allemaal al meer zijn langs gelopen en vooral wanneer.


Een prachtig stuk natuur , nagenoeg op de grens. bij grenspaal 771

“Nonneven “

Oeps….. ” hier moeten we recht door? “

Klein rust momentje hier in gelast om even te genieten van zon en natuur.

Spoor je wel ?

Een stuk spoor van pak’m beet 1 km lengte , wat langzaam overwoekerd wordt door de natuur.

Van zo’n stuk spoor , zo dicht bij de grens komen bij mij gedachten naar boven van mensen die tegen hun zin naar duitsland worden vervoerd.

Ook een manier van Theewater bereiding.
maar lang genoeg wachten , met mooi weer.

Hier zijn we inmiddels al vlak bij winterswijk en hebben we ongeveer 12 kilometer gelopen.

We steken de boven slinge over, een beek die langs winterwijk loopt.

 Gewoon om dat is mooi is.

Niet de foto , maar het uitzicht.

Opnieuw een leuk optrekje.
Maar het geluk zit gelukkig niet in een bult stenen.

Sneeuwklokjes in volle bloei

Eindbestemming bereikt

Berenschot , een oude waterrad molen uit 1652
die volledig is gerenoveerd en waar nu een restaurant in zit waar het heerlijk is vertoeven.

http://www.berenschotswatermolen.nl/

Met als klap op de vuurpijl een ijsvogel die vlak voor onze neus voorbij vliegt , met zijn imposante kleurenpracht.

Morgen gaan we verder richting
DiepenBrock (D)

 Klik op de titel om naar het origineel te gaan.

 Klik op de titel om naar het origineel te gaan.

Pieterpad Etappe 1 Pieterburen – Winsum

Eindelijk was / is het zover.
We gaan beginnen met het Pieterpad. Door ziekte , zwakte en miselijkheid en weet ik wat al niet meer was het tot dus ver er niet van gekomen om te beginnen.

Maar zoals gezegd vandaag dan toch.

We gaan een iets andere tactiek van plannen en reizen proberen.
We zetten namelijk 1 auto bij het eindpunt van de etappe en reizen dan per OV naar het beginpunt van de etappe.

Dus de diverse App’s op onze telefoon geinstalleerd ( want wat begin je vandaag de dag nog zonder App ) om het openbaar vervoer te kunnen checken hoe laat we waar vertrekken en met welke buslijn.

Lijn 68 moesten we zien te halen om 10:46. Deze rijdt van Station winsum naar Leens en komt langs het pieterplein waar we moeten uitstappen.

 En wat schets onze verbazing, we zijn dus niet de enige die gebruik maken van deze lijn.
Sterker nog….. er waren mensen die moesten staan in de bus.
Ik moet dan wel zeggen dat het hier gaat om een belbus type , dus iets kleiner dan de normale stadsbus model, maar toch.

Ruim 20 min later worden we afgezet in pieterburen op het pieterplein.

There is no way back nu…….

Een typisch pieterpad selfie moment.

Het startpunt waar een paalstaat met tig namen erop die pieter in de naam hebben zitten.
en de daarbij behorend afstand er naar toe.

St peterburg is iets van 1806 Km lopen.

Het echte bewijs dat we zijn begonnen.
het startpunt van het pieterpad, nog 490 Km te gaan !!!



 Gelijk ook maar iets nieuws proberen. Video beeld verslag

Zoals jullie horen en zien staat er nog al wind vandaag.

Maar we beginnen aan de eerste etappe van bijna 15 kilometer naar Winsum.

Welkom in het vlakke land van groningen , waar de wind vrijspel heeft over de vlaktes.

’n dikke poeste wind zoal jopke zeg’n

 We komen tot de ontdekking dat hier een stuk bewijzenring mist en lopen dan ook prompt verkeerd.

Een markering op deze brug zou wenselijk zijn .
Want hier moeten we toch echt over.

 Langs een typisch Groninger boerderij, waar de lente zich al een klein beetje aankondigt door een veldje boterbloemen.

Heerlijk…. laat de zon maar weer komen

Alles beter dan deze lange herfst waar we mee te maken hebben.


In het Oosterbos ( vlak voor eenrum ) hebben we onze eerste bivak opgezet.

genieten van een zelfgebakken brood , die de avond ervoor was gebakken.
We nemen ons voor om dit er in te houden als onze pieterpad traditie.

Het zogenaamd Pieterpadbrood.

Ik denk dat wim hier zegt dat het brood wel heel lekker is en dat ie bijna nog nooit zulk lekker brood had gehad…

Of zou ie toch wat anders bedoelen?

Eenrum doemt voor ons op met de molen en kerk toren.



Langs de voet van de toren van Eenrum


Via mensingeweer gaat het richting winsum
via een heelllllll lange weg.
Met veel wind.

Winsum

Een verrassend mooi dorp op t’hooge laand.

Vanaf hier gaat het de volgende keer verder richting Groningen.

Conclusie:  Een geslaagde start van het Pieterpad.

 Klik op de titel om naar het origineel te gaan.

 Klik op de titel om naar het origineel te gaan.

Groene Wissel Anloo


 Aangezien het plan er ligt om het Pieterpad te gaan bewandelen , is het toch wel noodzaak de benen enigszins getraind te houden.

Vandaar dat we besloten hebben om vandaag wat trainingskilometers te maken.
Lex en Odin ( onze honden) hebben we meegenomen , zodat ook zij langzamerhand gewend raken aan het wandelen en zogenaamd kilometers in de poten krijgen.

 We hebben dan ook besloten om een groene wissel te gaan lopen van 10 kilometer.
En wel de groene wissel van Anloo.

Uit ervaring weten we dat het daar mooi wandelen is , in een mooie omgeving.
Met het Drenthepad zijn we hier ook langs gekomen namelijk.

En al gauw kwamen we met z’n allen tot die conclusie.
Mooi weer , mooie omgeving , 2 honden die zich helemaal uitleven over de bospaden en velden, wat wil een mens nog meer.

En ik overdrijf toch geen woord als je dit soort door kijkjes op de foto kan zetten.
 

Rolina checkt hier een “hunebed” ???

Het leek namelijk net of er een hunnebed in het water stond.


 Een rustplaats voor overledenen in het bos.

Hier kan men een urn plaatsen van iemand die is overleden en is gecremeerd.

Een mooie rustplaats voor iemand die je dierbaar is.

 Bij een van de Hunnebedden die we tegen zijn gekomen , staat het e.a uitgelegd over de tijd waarin de hunnebedden zijn gebouwd.

Aan een zijde van het bord in het engels. Om na 5 min vertalen tot de ontdekking te komen dat het aan de andere kant in het nederlands staat.


Een kleine lunchpauze ingelast voor mens en dier.

Dikke plak’n krent stoete……

Mjam mjam

Nog eentje omdat het zo mooi is.



 Klik op de titel om naar het origineel te gaan.

 Klik op de titel om naar het origineel te gaan.