Pieterpad Etappe 1 Pieterburen – Winsum

Eindelijk was / is het zover.
We gaan beginnen met het Pieterpad. Door ziekte , zwakte en miselijkheid en weet ik wat al niet meer was het tot dus ver er niet van gekomen om te beginnen.

Maar zoals gezegd vandaag dan toch.

We gaan een iets andere tactiek van plannen en reizen proberen.
We zetten namelijk 1 auto bij het eindpunt van de etappe en reizen dan per OV naar het beginpunt van de etappe.

Dus de diverse App’s op onze telefoon geinstalleerd ( want wat begin je vandaag de dag nog zonder App ) om het openbaar vervoer te kunnen checken hoe laat we waar vertrekken en met welke buslijn.

Lijn 68 moesten we zien te halen om 10:46. Deze rijdt van Station winsum naar Leens en komt langs het pieterplein waar we moeten uitstappen.

 En wat schets onze verbazing, we zijn dus niet de enige die gebruik maken van deze lijn.
Sterker nog….. er waren mensen die moesten staan in de bus.
Ik moet dan wel zeggen dat het hier gaat om een belbus type , dus iets kleiner dan de normale stadsbus model, maar toch.

Ruim 20 min later worden we afgezet in pieterburen op het pieterplein.

There is no way back nu…….

Een typisch pieterpad selfie moment.

Het startpunt waar een paalstaat met tig namen erop die pieter in de naam hebben zitten.
en de daarbij behorend afstand er naar toe.

St peterburg is iets van 1806 Km lopen.

Het echte bewijs dat we zijn begonnen.
het startpunt van het pieterpad, nog 490 Km te gaan !!!



 Gelijk ook maar iets nieuws proberen. Video beeld verslag

Zoals jullie horen en zien staat er nog al wind vandaag.

Maar we beginnen aan de eerste etappe van bijna 15 kilometer naar Winsum.

Welkom in het vlakke land van groningen , waar de wind vrijspel heeft over de vlaktes.

’n dikke poeste wind zoal jopke zeg’n

 We komen tot de ontdekking dat hier een stuk bewijzenring mist en lopen dan ook prompt verkeerd.

Een markering op deze brug zou wenselijk zijn .
Want hier moeten we toch echt over.

 Langs een typisch Groninger boerderij, waar de lente zich al een klein beetje aankondigt door een veldje boterbloemen.

Heerlijk…. laat de zon maar weer komen

Alles beter dan deze lange herfst waar we mee te maken hebben.


In het Oosterbos ( vlak voor eenrum ) hebben we onze eerste bivak opgezet.

genieten van een zelfgebakken brood , die de avond ervoor was gebakken.
We nemen ons voor om dit er in te houden als onze pieterpad traditie.

Het zogenaamd Pieterpadbrood.

Ik denk dat wim hier zegt dat het brood wel heel lekker is en dat ie bijna nog nooit zulk lekker brood had gehad…

Of zou ie toch wat anders bedoelen?

Eenrum doemt voor ons op met de molen en kerk toren.



Langs de voet van de toren van Eenrum


Via mensingeweer gaat het richting winsum
via een heelllllll lange weg.
Met veel wind.

Winsum

Een verrassend mooi dorp op t’hooge laand.

Vanaf hier gaat het de volgende keer verder richting Groningen.

Conclusie:  Een geslaagde start van het Pieterpad.

 Klik op de titel om naar het origineel te gaan.

 Klik op de titel om naar het origineel te gaan.

Groene Wissel Anloo


 Aangezien het plan er ligt om het Pieterpad te gaan bewandelen , is het toch wel noodzaak de benen enigszins getraind te houden.

Vandaar dat we besloten hebben om vandaag wat trainingskilometers te maken.
Lex en Odin ( onze honden) hebben we meegenomen , zodat ook zij langzamerhand gewend raken aan het wandelen en zogenaamd kilometers in de poten krijgen.

 We hebben dan ook besloten om een groene wissel te gaan lopen van 10 kilometer.
En wel de groene wissel van Anloo.

Uit ervaring weten we dat het daar mooi wandelen is , in een mooie omgeving.
Met het Drenthepad zijn we hier ook langs gekomen namelijk.

En al gauw kwamen we met z’n allen tot die conclusie.
Mooi weer , mooie omgeving , 2 honden die zich helemaal uitleven over de bospaden en velden, wat wil een mens nog meer.

En ik overdrijf toch geen woord als je dit soort door kijkjes op de foto kan zetten.
 

Rolina checkt hier een “hunebed” ???

Het leek namelijk net of er een hunnebed in het water stond.


 Een rustplaats voor overledenen in het bos.

Hier kan men een urn plaatsen van iemand die is overleden en is gecremeerd.

Een mooie rustplaats voor iemand die je dierbaar is.

 Bij een van de Hunnebedden die we tegen zijn gekomen , staat het e.a uitgelegd over de tijd waarin de hunnebedden zijn gebouwd.

Aan een zijde van het bord in het engels. Om na 5 min vertalen tot de ontdekking te komen dat het aan de andere kant in het nederlands staat.


Een kleine lunchpauze ingelast voor mens en dier.

Dikke plak’n krent stoete……

Mjam mjam

Nog eentje omdat het zo mooi is.



 Klik op de titel om naar het origineel te gaan.

 Klik op de titel om naar het origineel te gaan.

Laatste Etappe Drenthepad : Nietap – Eelderwolde

Wat een kleine 2 jaar geleden ( 13 April 2014 ) begon als een nieuw avontuur in ons nog redelijk recente “wandel carrière” . Hebben we vandaag ( 27 December 2015) weten af te ronden.
We hebben her Drenthepad in z’n geheel gelopen. Dat wandel boekje kan eerst even dicht.

Ook vandaag zijn Wim & Rolina met ons mee gelopen op deze toch wel ietwat barre tocht.
Maar zoals zo vaak herhaalt de geschiedenis zich , want ik meen me te herinneren dat toen we zijn begonnen met het Drenthepad het ook een troosteloze dag was.
Maar op zich al meer dan vreemd dat je op 27 December met 12 graden aan de wandel bent , sterker nog dat je narcissen ziet bloeien !!!

Maar goed er stond nog een klein stukje op het programma voor vandaag. Volgens het boekje 13 kM echter door een kleine aanpassing in de route is het bijna 16 kilometer geworden.

Via Nietap en het centrum van Leek lopen we al snel op het landgoed Nienoord.

En via de lange oprijlaan zien we de Borg Nienoord verschijnen.

Een prachtig onderhoud landgoed , die heden ten dage voor allerlei doeleinden wordt gebruikt.

Helaas door de druiligerigheid van de dag komt het landgoed niet helemaal goed uit de verf.

Door een wijziging in het traject komen we na 3 a 4 extra kilometer weer terug op route en lopen we richting rolderwolde

Vogels ( veelal ganzen) zijn in grote getale aanwezig op sommige stukken land.

Een gekwetter van je welste , maar een prachtig gezicht.

Deze foto geeft goed weer wat de omstandigheden waren vandaag.

Plassen water op het wegdek , cis in een regen poncho , waar de wind vat op heeft.

Al met al niet de meest ideale omstandigheden , maar des al niet te min minder leuk.

Een mooie oude molen in Rolderwolde in volle glorie.

Het Tolhuisje van Peize.
Met prijzen van voor de 1ste wereldoorlog.

 Het laatste stuk richting groningen ( Eelderwolde)

Het zit er bijna op.
326 kilometer prachtige kilometers door het mooie landschap van Drenthe , met hier en daar een uistapje naar de provincies Friesland en Groningen.

 Dat was ‘m

Op naar onze volgende uitdaging / avontuur.

Het pieterpad !

En zoals het er naar uit ziet gaan we dit met ons vieren lopen van begin tot eind !!

Wordt vervolgd.

 Klik op de titel om naar het origineel te gaan.

 Klik op de titel om naar het origineel te gaan.

Etappe 24 Roderesch – Nietap

Zo vlak voor kerst en het eind van het jaar proberen we nog wat kilometers te lopen van het Drenthepad. En de weersomstandigheden van vandaag ( deze hele week eigenlijk al) werken daar prima aan mee.  13 graden Celcius  !!!  in December.
Ja u leest het goed , het is voorjaar in de winter.

Tezamen met Wim & Rolina gaan we eerst richting Nietap om daar de eerste auto neer te zetten, Om daarna door te rijden naar Roderesch waar we de vorige keer zijn gestopt.
Een kleine 12 kilometer staat op het programma vandaag, en het begint gelijk al goed. Ik heb voor de zoveelste keer mijn inleg zolen vergeten.
Je kan je voorstellen dat het spreekwoord met de Ezel ter sprake is gekomen. En de dag begon zo gezellig ….. maar goed wordt weer 12 kilometer doorbijten.

 Maar een keer onderweg doet de omgeving al snel alle probleempjes verdwijnen.

 We lopen gelijk het Mensinge natuurreservaat binnen.


 Met mooie lanen in het bos omzoomd met statige bomen.
Wat als die bomen konden praten.

Ik heb dan een vermoeden dat daar zeer kleurrijke verhalen uit komen.

 Een prachtig stukje ongerept natuur.

 Tienallen Elfenbankje aan deze boom.
Je zou haast denken dat hier een vergadering heeft laats gevonden in het donkere duistere dieren bos….

 Even genieten van bovenstaande uitzichten.

 Een door de mens aangelegde vistrap, waar toch best heel veel water door heen stroomt.

Om daarna via het oude diep het  landschap in te stromen.

Het was een moeilijke trip deze keer.
omdat we met heel veel moder hadden te maken onderweg, en dat is nu niet de fijnste ondergrond om op te lopen.

Het hele zachte weertype doet daar uiteraard ook geen goed aan.

Pffff even weer een stukje verhard ondergrond, tis net of je zweeft

maar ik ben niet de enige die klaagt over zere voeten.  Ook Cis begint te klagen en Rolina is ook niet helemaal klachten vrij.

We komen dan ook eigenlijk wel tot de conclusie dat nieuwe schoenen noodzakelijk zijn.

Een culinaire tentoonstelling gaande in Haventhe Mensinge .

Hier wilden we graag even naar binnen , echter een blik naar onze schoenen en broekspijpen deed ons concluderen dat we dat maar even niet konden doen , want we brengen dan het halve bos , qua modder mee naar binnen.

 De koets huizen horende bij Havenzathe mensinge borg

Leuk op trekje
Alleen wat lastig ramen lappen

 De dames kiezen hier het stukje wild uit voor het aanstaande kerst diner.

Ik geloof dat Bambi ( links) het is geworden.

Mmmm lekker

Een beetje onscherp , maar toch duidelijk herkenbaar
De Els begint alweer zijn zaden en knoppen te maken.

De natuur is helemaal van slag lijkt het wel.

 20 December 2015

Lente !!!!!

Een van de laatste modder hobbels genomen op deze zware tocht.

Ondanks de maar 12 kilometer zijn we alle vier redelijk stuk

gelukkig zijn we zo bij de auto………….

althans die gedachte was daar nog aanwezig.

Ook hier nog een prachtige bos laan omzoomd met bomen.

Als je hier loopt en je klaat je gedachten even de vrije loop dan hoor je de ridders rijden die hier wellicht al vaak zijn langs gekomen.

Ondanks de moeilijke tocht door veel blubber en plassen toch weer de voldoening  dat we dit stuk hebben gelopen.
Echter eenmaal aangekomen bij de auto , begint Rolina wel heel vreemde gezichten te vertonen , waar duidelijk een stukje schrik in is terug te zien..

Oeps de sleutel van de auto ligt nog in de andere auto.
Aaiiiiiii…… en het mooste is ook nog dat we daar er over hebben gesproken en dat ze ook nog heeft gezegd

 “ik leg het daar neer, kan ik het ook niet verliezen” Wat op dat moment heel logisch klonk en daarom dat ook verder niemand gedacht heeft, heeeyyy hier klopt iets niet,

Laten we het maar op een complete groeps blackout houden.

Maar goed…… wat te doen.  Snel de 9292 app gecheckt  en er gaat een belbus, echter moet je een uur van te voren bellen.
Taxi gebeld…. 10 min gewacht  en 15 min later zaten we achter een kop koffie in herberg van Es.
En dat voor nog geen € 12,00 voor 4 personen.

Nog 1 etappe te gaan van 13 kilometer en dan zijn we Drenthe rond gelopen.

 Klik op de titel om naar het origineel te gaan.

 Klik op de titel om naar het origineel te gaan.