Midhurst, Woolbeding and Easebourne

Ondanks een zeer beperkt Wifi signaal, toch een kleine update van wat we hebben gelopen.
Een Rondwandeling van een kleine 12 kilometer rondom Midhurst.
Een dorpje gelegen in het National park en waar ogenschijnlijk de tijd heeft stil gestaan.
Alhoewel. Het blijft een struggel om de juiste tickets uit de daarvoor beschikbare apparaten te krijgen. En niet omdat deze nu ouderwets veel achter lopen.
Hier beginnen we de rondwandeling. Door de winkelstraat van Midhurst.
Typisch engelse winkeltjes , met een even zo typisch aanbod van engelse producten.
En over het algemeen niet duur. Vlees bijvoorbeeld  kost hier de helft dan wat het in Nederland kost.
Een positief gevolg van de Brexit?

Aaiiii….. there is been a Murder in Midhurst.
Barneby zal aan de bak moeten.

Mooi he.  En hoe simpel kan mooi zijn.
Een Boom, deels levend en deels dood.
Maar daarom niet minder mooi. Integendeel ik denk zelfs nu nog mooier.
Getekend door de tijd, laat dit een prachtige herinnering achter in het landschap , en in mijn geheugen. 

Zomaar weer een prachtig plekje ergens op de route.

Dit vraagt om een foto momentje

Iets verder laten we ons de meegebrachte boterhammen heerlijk smaken.
Geeft ook wel iets aparts moet ik zeggen om zo je broodje te kunnen eten in dit landschap bij dit heerlijk weertje.

Na wat kruip – en sluip door kom je zomaar bij iemand terecht achter het huis. Waar zich vaak een prachtige tuin bevindt.

Niet overal waren de paden goed toegankelijk vandaag. Maar de bloemen pracht waar je dan soms door heen komt maakt veel goed.

Terug in Midhurst.
Ik zeg maar even niets. de foto zegt veel meer namelijk

De laatste hindernis in deze wandeling.
Een kudde jonge nieuwsgierige koeien.

Blijft mooi om te zien hoe deze beesten in alle rust ons voorbij laten gaan.

 Klik op de titel om naar het origineel te gaan.

 Klik op de titel om naar het origineel te gaan.

A Walk near Midhurst and Duncton Mill.

Zoals de titel al waarschijnlijk doet vermoeden. We zijn in Engeland en wel in west Sussex.
Hier vieren we onze wel verdiende vakantie. We staan hier dan ook op een camping midden in het natuurgebied South Downs national park.
Via de App op mijn telefoon hebben we een willekeurige route gekozen om te gaan lopen.
Niet al te ver vanaf de camping. Dus lekker relaxed s’morgens de rugzakken klaar gemaakt, je weet immers nooit wat je gaat tegen komen.
Dat we iets zijn tegen gekomen , kun je wel zeggen. Een prachtige natuur. de Foto’s spreken voor zich denk ik. 
 Voor de liefhebbers onder ons hier de gehele route in GPX
Eenmaal uit de auto zien we dit als een van de eerste vergezichten.
Dat beloofd wat te worden.
En dat alles bij een heerlijk weertje. “How lucky we are ? “
Over lucky gesproken. Hier is iemand ook met de neus in de boterpot gevallen als je zo woont.
Een prachtig landhuis , waar we even wilden kijken , maar waar we ook net zo snel op een engelse zeer correcte manier weer zijn weg gestuurd.
” i don’t want to be rude, but you are here on privat propperty”
M.a.w opzouten !!!!
Wat we dan ookmaar netjes hebben gedaan , immers we willen the lady off the house niet boos maken.

Maar al snel komen we er achter dat we hier in een zeer goed gesitueerd buurschap wandelen.
De audi’s , jaguars en bently’s komen ons dan ook met enige regelmaat voorbij.

Wees eerlijk…. zie je hier al een Fiat panda op de inrit staan?
Wij lopen verder en komen aan de achter zijde van het landhuis uit, waar zich de prive vijver van meneer bevindt.

Een plaatselijk kunst werk van takken en twijgen.
Al zijn alle tuinen hier kunst werken op zich 

Wim is degene die om de schijf van vijf denkt , en ons aan een stukje fruit helpt.
terwijl zij die glimlach niet meer van het gezicht krijgt.
Cis denkt dan ook dat we ons in een uitzending van Midsomer murders bevinden.
Toch iets te veel TV gekeken?

Of zijn we daarin toch beland? Langzamerhand begin ik ook te twijfelen.

Rolina schijnt iets op het spoor te zijn  zo lijkt het.

En belt dit dan ook gelijk door aan de plaatselijke politie.

Ondertussen kuieren we langs een klein op trekje. Want dat valt ons hier wel op. de Puplic footpath gaat over hele stukken prive terrein zo lijkt het.

Zo komen we dus ook door een heel stuk akkerland waar het koren oogst klaar is.

Ook de wilde bramen langs de weg zijn oogst klaar. En waar we dan ook heerlijk van genieten.

Een momentje van bezinning bij een van de kleine kerkjes, 
die we zijn tegen gekomen op deze route.
En dan zo’n uitzicht.

Of dit uitzicht !!!
Wij dalen inmiddels weer af richting Duncton en komen terecht op een zogenaamde Mill.
Althans dat was het vroeger. Nu is het een fisching club waar je forrel , zalm en andere eetbare vissen kunt vangen , welk wordt uitgezet in de diverse vijvers.

je kunt ze bijna pakken. Zo dichtbij en in kristal helder water.

Eenmaal aan het einde gekomen zijn we neergestreken in een plaatselijk horeca zaakje 
“the Criketers”

En genoten van een fruit cruimble , met custard.
Heeeeeerrrrrlijk !!!!!
Een prachtige losse struun in Engeland. Zeker het lopen waard mocht je eens in deze buurt zijn.

 Klik op de titel om naar het origineel te gaan.

 Klik op de titel om naar het origineel te gaan.

Pieterpad Holten – Markelosebroek ~ 6 a 7 km

Dag 3 van ons PPW ( Pinkster Pieterpad Weekend ).
Echter Cis wordt wakker met het gevoel alsof ze onder een vrachtwagen is door gekomen.
Iets wat ik van haar totaal niet gewend ben, dus ook iets om even aandacht aan te schenken.
Tijdens het ontbijt onder een heerlijk ochtend zonnetje bespreken we wat te doen.
Wel gaan lopen of niet gaan lopen.
Uiteindelijk geeft Cis de doorslag om een aangepast deel te gaan lopen.
de geplande 12 kilometer naar laren hebben we dus ingekort naar een kilometer om 6 a 7.
De start van uit Holten begon wat moeizaam , paar keer goed moeten kijken welke kant we op moesten. Nu is dat in een stadje altijd moeilijk valt ons op.
je mist snel een sticker.. Dus het was zorgen dat we bij de tijd bleven.

Maar al snel hebben we de kadans te pakken , op dat hele kleine paadje na
tussen het huis en de schuur door.
We werden door een oudere man op het juiste spoor gezet gelukkig.

Wie laat hier wie nu uit ?  5 Golden Retrievers.. ik geef het je te doen.
En ik schat de dame in kwestie toch al snel rond de 65 a 70 jaar. 

Wim heeft zo iets…. “beetje deur loop’n , aans kom we d’r nooit”
Vrij vertaald naar het nederlands. Wil men de eindstreep halen zal er toch moeten worden doorgelopen.

Tja…. en dan kom je 200 m deze kleine tegen.
Een 10 weken oude border Collie.
verkocht !!!!  je snapt de oe’s  en aah ’s waren niet van de lucht.

Wederom komen we weer de zogenaamde geschiedenis palen tegen. Dit keer met de jaartallen rond 1250.
Met ook nu weer leuke feiten en wetens waardigheden.
Vraag ik me af hoe dat tot stand is gekomen , dit idee  en dat de palen nog niet ten prooi zijn gevallen aan vandalisme. Ik denk dat het bij ons nog geen twee weken zou uithouden, dan waren er vast al weer van die hersenloze figuren geweest die denken dat moeten te vernielen.

Via de A1  gaan we richting Aalpol

Al waar we even gaan zitten en de inwendige mens verzorgen. 

En zie je dit tafereeltje ineens achter je lopen
een soort van een Kuifhen met 10 kuikens om haar heen.
papa haan scharrelde ergens door de struiken , maar kwam later ook ten tonele.

Dit zie je ook niet vaak. Een albino veulen.
Hele veulen wit…. 

Verder gaat het langs het water , over een misschien wel eeuwenoud pad waar vroeger wie weet wel allemaal over heen zijn gelopen.
Bomen die stuk voor stuk allemaal een eigen verhaal vertellen en in de loop van de tijd heel wat hebben meegemaakt.

Over een beek / rivier de schipbeek lopen we markelosebroek binnen waar we eerder de auto hadden geparkeerd.
De volgende keer beginnen we dus weer hier. Wanneer dat dat is weten we nog niet. Waarschijnlijk na de zomer vakantie.
Dan lopen we deel 1 uit en beginnen we aan deel 2

 Klik op de titel om naar het origineel te gaan.

 Klik op de titel om naar het origineel te gaan.